xxxCᴜʀʀᴇɴᴛ Eᴍᴘʟᴏʏᴍᴇɴᴛ: Spell Creator and Unofficial Bookkeeper xxxDʀᴇᴀᴍ Jᴏʙ: Who Knows?
xxx𝓟𝒆𝓻𝓼𝓸𝓷𝓪𝓵𝓲𝓽𝔂xxx xxxxx⇾Hᴀʀᴅ-Wᴏʀᴋɪɴɢ: Quinn is always willing to put himself to work. He can't stand leaving jobs unfinished or poorly done, so he does his absolute best to do the work required for the results he desires.
xxxxx⇾Sᴛʀᴏɴɢ-Wɪʟʟᴇᴅ: Thanks to his own dedication, Quinn is incredibly strong willed. He stands by his opinions and is seldom swayed from his standpoints. He hates being considered childishly stubborn, but given his age, that's what most people assume is the issue. In fact, he's usually too proud to change his own mind.
xxxxx⇾Mᴇᴛʜᴏᴅɪᴄᴀʟ: There's always a method to Quinn's madness, even if it makes no sense to anyone else. He has his own specific way of doing things and hates other people trying to "correct" his rituals or thought processes.
xxxxx⇾Cᴜʀɪᴏᴜs: Quinn loves discovering new information, though he doesn't usually ask questions. He prefers to learn on his own terms, usually by trial-and-error.
xxxxx⇾Aᴅᴠᴇɴᴛᴜʀᴏᴜs: Quinn likes to explore the world around him. He loves wandering around and figuring out the way things work.
xxxxx⇾Dɪsᴏʀɢᴀɴɪᴢᴇᴅ: Quinn is incredibly messy. His thoughts (and most of his possessions) are scattered everywhere. He hates trying to clean because then he can't translate his own insanity to figure things out. On the upside, he's perfectly content with his mess.
xxx𝒟𝒾𝓈𝓁𝒾𝓀𝑒𝓈xxx xxxxx⇾ Loud People xxxxx⇾ Cleaning xxxxx⇾ School Classes xxxxx⇾ Writing xxxxx⇾ History Studies
xxx𝐻𝑜𝒷𝒷𝒾𝑒𝓈xxx xxxxx⇾ Crafting Things xxxxx⇾ Reading xxxxx⇾ Exploring
xxx𝒮𝓉𝓇𝑒𝓃𝑔𝓉𝒽𝓈xxx xxxxx⇾ Hard Working xxxxx⇾ Highly Coordinated
xxx𝒲𝑒𝒶𝓀𝓃𝑒𝓈𝓈𝑒𝓈xxx xxxxx⇾ Messy xxxxx⇾ Bad at Making Friends
xxx𝒟𝑒𝓈𝒾𝓇𝑒𝓈xxx xxxxx⇾ Work with his hands xxxxx⇾ Find his place in the world
xxx𝐹𝑒𝒶𝓇𝓈xxx xxxxx⇾ Snakes xxxxx⇾ Thunderstorms
xxxℬ𝓲𝓸𝓰𝓻𝓪𝓹𝓱𝔂xxx
xxx𝒞𝒽𝒾𝓁𝒹𝒽𝑜𝑜𝒹xxx Quinn was born to an English father and an American mother. He was born in London and pretty much immediately regretted the fact. His parents argued a lot, mostly under direction of his father, who got drunk... a lot. It wasn't until he reached preschool that Quinn realized his life wasn't normal at all. His teacher launched investigations into the family when Quinn mentioned some of the things that went on at home. Within a few months, the Ministry had taken Quinn from his home and put into protective care at Wool's. After meeting a few families (some that really, really didn't seem to like him), Q met a very nice couple called Milo and Wyatt. He figured out they were magic, and they talked for a long time. Those two came back to visit several times, occasionally bringing one of their other kids with them. Soon enough, Quinn was invited to join the family, which he readily accepted. He was moved into the nice house and got his own room, plus free access to play with dogs all he could possibly want. They also bought him several science-and-math things to do, which Q spends much of his free time tinkering with. Luckily he's now got cool, fun parents... along with a giant family.
While fostering Quinn's intellect, Milo was able to give him a part-time job of sorts, doing up the books for Eeylops, which net him a nice mug of cocoa and snacks every night. He also saved up enough of an allowance to buy himself a nice little owl he called Hywel. Sure, Milo probably gave him a discount or two, but Q was still proud of his purchase, and his pet. Shortly thereafter, his 11th birthday rolled around and he was gifted a Hogwarts letter, just like all most of his family.
xxx𝒮𝒸𝒽𝑜𝑜𝓁 𝒴𝑒𝒶𝓇𝓈xxx School was for work, right? Quinn spent much of his time working, studying, or trying to figure out how to relax. He wasn't super good at talking to people, and his circuit kit didn't work at school. It was dumb. But he did have his legos, so he was able to build neat stuff anyway. He didn't really make many friends, but he did get good grades... So that was close enough.
xxx𝒜𝒹𝓊𝓁𝓉𝒽𝑜𝑜𝒹xxx In adulthood, Quinn really didn't know where to go in life. So he stayed at home, helping with bookkeeping for the family shops. After a while, he got a job at the Ministry, working in the spell invention team. Dris and Laili both got married and had kids, and he was often asked to babysit. This alone was enough provocation for Quinn to get his own flat, even if it's small and barely decorated.
xxxℛ𝒆𝓵𝓪𝓽𝓲𝓸𝓷𝓼𝓱𝓲𝓹𝓼xxx
xxxLᴏᴠᴇᴅ Oɴᴇ: xxxxx xxxBᴇsᴛ Fʀɪᴇɴᴅ: xxxxx xxxFʀɪᴇɴᴅs: Austen Masters xxxEɴᴇᴍɪᴇs: xxxxx xxxFᴀᴍɪʟʏ: Wyatt & Milo Abrams - Parents Driskol & Puck & Laili Abrams - Siblings Nan Wakefield - Nan Kalin & Thane Findlay-Abrams - Uncles James & Lyre Masters - Godparents So many friggin cousins Zacharius & Carolynn Blakesley - Biological Parents xxxPᴇᴛ: Patagonian Pygmy Owl named Hywel or Hy, for short
xxx𝓞𝓽𝓱𝒆𝓻 𝓘𝓷𝒇𝓸𝓻𝓶𝓪𝓽𝓲𝓸𝓷xxx
xxx𝐹𝒶𝓋𝑜𝓇𝒾𝓉𝑒𝓈xxx xxxFᴀᴠᴏʀɪᴛᴇ Fᴏᴏᴅ: Tacos xxxFᴀᴠᴏʀɪᴛᴇ Cᴀɴᴅʏ: Peanut Butter & Chocolate Candies xxxFᴀᴠᴏʀɪᴛᴇ Cᴏʟᴏʀ: Dark Red xxxFᴀᴠᴏʀɪᴛᴇ Aɴɪᴍᴀʟ: Dogs
xxxAʟʟᴇʀɢɪᴇs: Bees xxxIɴsᴛʀᴜᴍᴇɴᴛs Pʟᴀʏᴇᴅ: None xxxLᴀɴɢᴜᴀɢᴇs Sᴘᴏᴋᴇɴ: English xxxAᴄᴄᴇɴᴛ: Usually London-English with occasional Midwest US accent
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post
Post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post post